Friends

Een interview met Ink Master Jurylid Robert Aalbers

Hij tatoeëert al meer dan twintig jaar, genoot een groot deel van zijn jeugd van het vrije skatersbestaan en ziet creativiteit als belangrijkste (niet-levende) ‘ding’ in zijn leven. We spreken over zijn jeugd, zijn optreden als jurylid bij Ink Master, zijn mening over Dennis Weening, over dat wat tatoeëren nu precies zo enorm bijzonder maakt en natuurlijk over de tassen van Laauw die hij beschilderde voor deze ultieme Limited Collectie.

Het is een druilerige maandag. In eerste instantie zouden we afgelopen donderdag bellen. Vrijdag Whatsappte Robert me of ik zaterdag kon bellen. Toen kon ik niet. Op de vraag: ‘Robert, wanneer zou je kunnen bellen deze week?’ komt het antwoord: ‘Nu?’

En zo geschiedde…

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Robert! hebben we elkaar eindelijk te pakken. Goed weekend gehad?

Ha, hey man. Ja zeker. Goed weekend gehad, ja en ik heb heel de week ook nog vrij, het is Meivakantie.

Ah, ja en je hebt twee kids natuurlijk. Gezellig?

Haha ja zeker. Zijn 7 en 10. Twee jongens, dus die hebben wel energie zo, mooi man.

Nu we het er toch over hebben; zullen zij in je voetsporen treden denk je? Als tatoeëerder bedoel ik dan.

Voor zover ik het nu kan zien denk ik van niet. Maar dat is ook logisch natuurlijk, wat je vader doet is natuurlijk retesaai. Of dat nou het verkopen van groenten, het repareren van fietsen of het tatoeëren van mensen is, wat je vader doet is normaal en als ik het nu in zou moeten schatten, dan ligt hun motivatie niet per se bij tatoeëren nee. Verder laat ik ze helemaal vrij in wat ze doen en ontdekken, en wat ze later willen is nu nog niet per se aan de orde. Ze zijn nog jong. 

Zij zijn nog jong. Hoe oud ben jij nu eigenlijk?

Nog 41. 28 mei word ik 42. En ach, leeftijd is maar een getal. Je bent zo oud als je je voelt, al begin ik het wel ook steeds meer te voelen dat ik ouder word hoor. Haha.


Ik heb echt echt een supergave jeugd gehad. Beetje punkrock, beetje skaten, volledige vrijheid.


Wie is Robert Aalbers, of wat zeggen je vrienden en familie ‘altijd’ over je?

Dat is een goede vraag. Ik heb eigenlijk geen flauw idee. Heeft me eigenlijk nooit zo heel veel geboeid wat anderen over me denken. Ik denk dat ze mij niet  zo goed snappen. Ik doe mijn eigen ding en daar kan ik mijn brood mee verdienen, maar er moeten nog steeds dingen anders of beter. Ben niet snel tevreden, want wat je zelf maakt is altijd kut. En daar ben ik veel mee bezig. Mensen om me heen weten dat niet omdat dat in mijn eigen hoofd zit. Eigenlijk dus geen idee wat ze denken. Ik denk sowieso dat je maar een aantal mensen in je leven ontmoet waar je echt heel goed mee kunt levelen.

Je lijkt me een heftige gast met een vol leven, wat was de heftigste gebeurtenis in je leven tot nu toe?

Nou ja, ik heb van m’n 12e tot m’n 20ste intensief geskateboard. Een beetje wat daar allemaal bij hoort denk ik. We hadden we een hele hechte club. Hingen met elkaar, was echt een supergave jeugd. Beetje punkrock, beetje skaten, volledige vrijheid. Betere jeugd kan je eigenlijk niet hebben denk ik. Rond mijn 17e ben ik in Antwerpen gaan studeren als decorschilder. Daarna ben ik vrijwel meteen naar Amsterdam verhuisd, waar ik ben begonnen met tatoeëren. Dat vond ik heel tof en ik heb in dat jaar heel veel van een leermeester geleerd, maar daar zou ik meer van geleerd hebben als ie niet zo knettergek was. Door hem heb ik wel echt het tatoeëren ontdekt.


Tatoeëren is een onderdeel, een manier om creatief te zijn, maar is lang niet alles.


Ook zou ik aan durven nemen dat je in je leven weleens gekke streken uit hebt gehaald, noem eens iets?

Nou ja, het gekste. We hebben allemaal wel gekke dingen gedaan denk ik. Maar die kan ik me niet meer herinneren, want toen was ik dronken.

Wat zijn momenteel de belangrijkste dingen in je leven? Je mag geen personen noemen.

Creativiteit. Daar draait mijn leven om. Dat is alles. Ik heb nog altijd meer ideeën dan dat ik tijd heb om er iets mee te doen. Zo maak ik ook servies en kunst en hier en daar een tas voor Laauw, ik wil mijn horizon lekker breed houden.

En tatoeëren dan?

Tatoeëren is een onderdeel, een manier om creatief te zijn, maar is lang niet alles. Het is wel intiem en het heeft iets magisch, dat tatoeëren, maar het vergt ook heel veel energie. En om toch m’n creativiteit te blijven uiten ga je nieuwe dingen doen. En dat is vet. Ik ben eigenlijk op zoek naar iets om alles te kunnen gebruiken. Waar ik alle ervaring en creativiteit die ik heb in kan stoppen.

Om zichzelf op verschillende manieren creatief te uiten, maakt Robert graag uitstapjes naar verschillende disciplines, zoals het beschilderen van tassen.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Wie zijn momenteel de belangrijkste personen in je leven?

Dat is simpel. Mijn gezin. Zonder mijn gezin ben ik nergens. Mijn vrouw is zo tof; doet alles voor me. En dan die twee jongens.. tsja.

Hoe lang ben je al tattoo-artist?

Poeh. Ik heb 1 oktober mijn shop 19 jaar. 1,5 jaar nadat ik begon opende ik die, dus ongeveer 21 jaar bezig nu denk ik.

De tattoo-artist Robert Aalbers in drie woorden.

Hmm, ja. Clean Solid was een bandnaam van vrienden van mij. Zij veranderde destijds de naam van die band, en toen bedacht ik me dat Clean Solid een veel betere naam is voor een tattooshop dan voor een band. Haha. En het is grappig, op tattoo conventies of als mensen reageren, krijg ik vaak de opmerking dat die shit ook echt ‘clean solid’ is. Dat vind ik ook, lijnen moeten scherp zijn en het moet echt ‘in your face’ zijn. Dus als ik drie woorden moet noemen: ‘in your face’, maar ik noem er liever 2: ‘Clean Solid’.

In principe heb je dus altijd dezelfde stijl gehad? Want je shop heet al 19 jaar Clean Solid?

Ja, nou ja het is en blijft een street shop, dus ik tatoeëer in principe alles. Zeker op het begin, dan neem je alles aan wat je aan kan nemen en heb je ook niet echt de luxe om kieskeurig te zijn. Maar een jaar of 15 geleden ben ik voor een maand naar Amerika geweest en toen heb ik daar echt de traditional tattoo ontdekt, waar dat clean & solid wel echt de nadruk heeft in een tattoo. Dat is toen wel echt naar voren gekomen als de hoofdmodus van mijn werk ja.

Als Robert Aalbers een tatoeage was, hoe zou die er dan uitzien?

Zoals mijn tattoos zijn denk ik. Dat zijn namelijk 1-op-1 vertaling van mijn denkwijze. Die tattoo moet zo zijn gemaakt dat je het in één opslag ziet. Hij moet er eenvoudig uitzien en meteen op je netvlies gebrand staan. Maar dat die er eenvoudig uitziet, betekent niet dat hij eenvoudig te maken is. Ik denk dat ik ben zoals ik eruit zie. En dat mijn tattoos eruitzien zoals ik ben. Eenvoudig, maar toch ook niet. Snap je? Haha.


We moeten wat meer punk en ‘fuck it mentality’ hebben, dat zou goed zijn voor de wereld.


Wie zijn de grootste inspiratiebronnen voor je werk?

Poeh, dat zijn er een hoop. Pablo Picasso, Jean-Michel Basquiat, Escher, Afrikaanse kunst, zo veel joh, Japanners zijn vervelend omdat ze alles zo PERFECT maken, haha. Maar mensen die vernieuwen, maar met de oude standaard, dat vind ik goed. Momenteel zie je dat er heel veel gebeurt, maar ik waardeer het eigenlijk pas echt als mensen het goede tatoeëren onder de knie hebben, maar wel vernieuwen. Verder inspireert muziek me ook veel. Dus van die punkbandjes met een ‘fuck you’ mentaliteit. Die mentaliteit vind ik ook mooi om terug te zien in de kunst. Tegenwoordig is het vaak zo dat kunst mooi en conceptueel moet zijn, terwijl dat helemaal niet moet juist. Kunst moeten tegen het systeem aan trappen, schuren en kijken wat er gebeurt. De ene heeft niks en loopt te zeuren, de ander heeft alles maar zeurt ook. We moeten wat meer punk en ‘fuck you’ hebben, dat zou goed zijn voor de wereld. Gesprekken die ergens over gaan in plaats van dat de bomen in de achtertuin nog groener kunnen worden als we minder auto gaan rijden.

Zijn er bepaalde tatoeages die je om een bepaalde reden bij zijn gebleven?

De meest bijzondere tattoos zijn altijd bij mensen met een goed verhaal en die ongeveer weten wat ze willen hebben, zodat ik de ruimte heb om op een creatieve manier met de tatoeage om te gaan zodat het uiteindelijk een sieraad wordt wat precies bij hun lichaam past. De tattoo moet de persoon zijn, snap je dan wat ik bedoel? Dat lukt alleen maar bij mensen waar je mee kunt levelen. En dat soort mensen tatoeëer ik nu bijna alleen nog maar, omdat we dan echt iets mooi kunnen maken. Het is gewoon minder fijn werken als mensen té veel de regie willen houden. Verder vind ik het moeilijk te zeggen. Als de tattoo klaar is verdwijnen die mensen, samen met de tattoo weer uit mijn leven. Als ik er een moet noemen, laatst had ik een soort van schilderij gemaakt en die op iemands rug gezet. Was een heel bijzonder traject. Hele bijzondere tattoo, zoiets was er nog niet, dus blijft je wel bij ja.


Als je tatoeëert, dan ben je eigenlijk ook een soort psychiater.


Zijn er bepaalde klanten die je op een bijzondere manier bij zijn gebleven?

Als je tatoeëert, dan ben je eigenlijk ook net een soort psychiater. Mensen vertellen je alles, dus er zijn echt heel veel verhalen die me bij de strot grijpen of waar ik vandaag de dag nog steeds om kan lachen. Maar dan kom je ook weer bij het feit dat als je het 20 jaar doet, ook dat normaal wordt. Je komt erachter dat iedereen z’n eigen verhaal en onzekerheden heeft enzo. Waar je dan wel achter komt is dat mensen in het dagelijkse leven vooral veel ‘tof’ doen in plaats van het echt zijn. Bij een tattoo kan dat niet. Je kunt alleen jezelf zijn, omdat het anders in de weg zit. Mensen die bij mij komen zijn dus echt zichzelf. Je maakt de persoon zo puur mee als diegene is. En dat is interessant, omdat alle hokjes dan ook weg zijn, omdat een mens zonder masker of baan of huis of achtergrond helemaal niet in een hokje te plaatsen is. Je komt erachter dat mensen bijvoorbeeld veel anders kunnen zijn dan je in eerste instantie dacht. Als ze zich overgeven en echt ontspannen zijn, dan werkt het. Als ze klaar zijn en ze stappen de deur uit, stappen ze weer in de rol die ze zijn en gaan ze verder met hun leven. Dat momentum tijdens tatoeëren is best bizar dus eigenlijk. Er gebeurt echt iets. Kan geen sticker op. Heeft geen titel nodig om mooi te zijn.

Je was ook als jurylid te zien in het programma Ink Masters; Meesters van de lage landen. Hoe was dat?

Ja echt een superleuke ervaring. Televisie maken is natuurlijk iets totaal anders. Ben absoluut geen presentator, dus het is echt fucking vervelend om jezelf op tv te zien. Je ziet alles wat fout gaat en nervositeit, maar de ervaring was super.


Dennis Weening heeft een heerlijk, kinderlijk gevoel voor humor. Geeft ie je bijvoorbeeld een flesje water, maar zit er Vodka in..


Wat is Dennis Weening voor persoon?

Dennis is echt een presentator en kan televisie maken. Hij heeft trucjes, waardoor hij je kan helpen en waardoor dingen je makkelijker afgaan. En verder is het echt een fucking toffe gast. Hij helpt je waar hij je mee kan helpen en hij kan serieus zijn en luisteren als dat nodig is, maar als alles prima is kan je ook goed met hem lachen. En dan bedoel ik echt van die kinderlijke humor. Geeft ie je bijvoorbeeld een flesje water, maar zit er Vodka in. Alsof je op schoolreisje bent en Passoa in je pak met jus d’orange hebt gedaan. Prachtig.Verder accepteert ie je zoals je bent. Ik denk dat hij, maar ook de andere mensen achter de schermen op de set, de reden zijn dat het me zo goed bevallen was. Tot aan de zenderbaas aan toe waren de mensen gewoon echt heel chill.

Van welke tattoo-artist was je redelijk fan? Of had je niet per se iemand die je heel goed vond?

Degene die gewonnen hebben waren van het begin af aan eigenlijk wel degene die heel goed waren. De manier van tatoeëren die wij graag zien, zeg maar. Jio en Laura uit Den Haag hebben heel de show een hele steady manier van werken laten zien. Kunnen gewoon prima tattoo maken waar niks op af te zeiken is. ‘Fan’ is een groot woord natuurlijk, maar zo wil je een tattoo opgebouwd zien.

Je hebt drie tassen van Laauw beschilderd, ik vind ze echt heel gaaf geworden. Wil je er iets over kwijt?

‚We hebben de tassen een titel gegeven en een kort verhaaltje erbij gezet, dus het meeste is wel verteld denk ik. Die laatste [Fabrika] heb ik echt wel 40 uur inzitten. Dat was een lang proces omdat het zo’n ingewikkeld ‚canvas‘ was. Een lichaam als canvas is dan nog makkelijk..‘

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.


Soms legt hij iets uit over hoe hij het merk Laauw wil uitbouwen en daar snap ik dan geen reet van, maar wat ik wel begrijp is die energie die hij erin stopt en er dus blijkbaar ook weer uithaalt. Dat vind ik mooi.


Wat vind jij eigenlijk van Laauw? Waarom werk je samen met Laauw?

Ja via via ben ik met jullie in aanraking gekomen, ik geloof via Clark ofzo, want die kent Rob, ja, die had gezegd tegen Rob dat ie eens aan mij moest vragen of ik een tas wilde beschilderen. Ja wat ik van Laauw vind.. Ik ben helemaal niet zo goed in het denken over een merk, maar ik vind het knap dat jullie als jonge gasten zo lekker bezig zijn. Heel je energie in zo’n ding gooien waar je achter staat. Misschien vind ik dat vet, omdat ik zelf ook jong ben begonnen. Verder vind ik de eenvoud van de tassen top. Er zit een verhaal achter, maar er zitten geen geheimen in het ontwerp. Iedereen zou het in principe kunnen namaken, maar het zit hem in de kwaliteit. Eenvoud én kwaliteit, Clean én Solid. Ik denk dat daar de raakvlakken zitten. Verder is Rob een heel ander persoon dan ik, maar toch klikt het goed. Soms legt hij iets uit over hoe hij het merk wil bouwen en daar snap ik dan geen reet van, maar wat ik wel begrijp is die energie die hij erin stopt en er dus blijkbaar ook weer uithaalt. Dat vind ik mooi. Lijkt me ook enorm moeilijk om een merk te bouwen, dus ook dat vind ik wel tof. Rob legt nergens druk op en laat mij doen wat ik wil doen. Ik kan doen wat ik wil. En dat is heel fijn. Of het dan wel of geen zin heeft of verkoop boeit me ook niet zo veel. Dat is aan de ene kant misschien stom, maar aan de andere kant juist goed denk ik.

Oke, gaaf om te horen.. Nouja, dat was ‘m. Harstikke bedankt voor je openhartigheid, je tijd en de moeite.

Jij ook, was een fijne klets moet ik zeggen. Groeten!

Doei!


Bekijk hier de eigenhandig beschilderde Limited Collectie van Robert Aalbers.


Op de hoogte blijven van de laatste updates en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Privacy Preference Center

    No products in the cart.